چهارشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۹۰ | ۸:۴۴ ب.ظ | فاطر -
پس از ماجرای تلخ و عبرت آموز خانه نشینی یازده روزه دکتر احمدی نژاد در واکنش به ابقای وزیر اطلاعات با حکم حکومتی رهبر حکیم انقلاب و تدبیر موثر سکوت آرامش بخش رسانه ها تا بازگشت رئیس جمهور به پاستور، به یکباره موج گسترده ای از انتقاد نسبت به رئیس جمهور و افشاگری و روشنگری درباره اطرافیان نزدیک وی موسوم به جریان انحرافی یا التقاطی به راه افتاد. این انتقادها از ناحیه چهار گروه صورت گرفت که دارای انگیزه ها و نیات کاملا متفاوت و متضاد بوده و هستند.
این چهار گروه در ادامه مسیر نیز با یکدیگر هم نظر نیستند. دو گروه اول مقابل عبارت "حفظ احمدی نژاد برای نظام" از واژه "نباید" استفاده می کنند و برخی از آنها عجولانه به دنبال طرح سوال و حتی استیضاح راه افتاده اند تا بلکه بتوانند او را ناخواسته به بیرون از دایره نظام هل دهند. گروه سوم برعکس، واژه "باید" را به کار گرفته، اراده و اختیار انتخاب را به حساب نمی آورند. گروه آخر اما امیداور به جدا شدن دکتر از گروه انحرافی و معتقد به یاری کردن او در این راهند و حفظ احمدی نژاد را "مطلوب" نظام، مردم و جریان اصولگرایی می دانند و البته این پایان خوش را منوط به تصمیم مهم دکتر احمدی نژاد در آینده ای نه چندان دور می دانند.
لینک نوشته ها :
